εφορία και όχι μόνο

Σήμερα διάβασα ένα status στο φβ που μου έφερε το αίμα στο κεφάλι. Θυμήθηκα πόσα έχω τραβήξει εγώ (προσωπικά) από την εφορία και πόσες ακόμα παρόμοιες ιστορίες έχω μάθει από γνωστούς, συγγενείς και φίλους.

Απολαύστε:

eforia

Σχολίασα λοιπόν ότι:

Αυτό το χάλι, για το οποίο οι ευθύνες ξεκινάνε από την ανακάλυψη της πληροφορικής και μετά, ευθύνεται για τη μισή μείωση του ΑΕΠ στη χώρα.
Πώς να είσαι παραγωγικός όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις αυτές τις συνθήκες Ζιμπάμπουε κάθε γαμημένη μέρα;;
Και δεν είναι εξαιτίας ανικανότητας (μόνο). Υπήρξε στοχευμένη πολιτική, επειδή σε θολό νερό, κρύβεσαι ευκολότερα.

Κι επειδή απ’ όσο κατάλαβα αυτή η τοποθέτηση δύναται να προκαλέσει παρεξηγήσεις, να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Πράγματι, για την χρηματοοικονομική κρίση της Ελλάδας – που δεν είναι βεβαίως Ελληνική αλλά διεθνής- ευθύνεται ο καπιταλισμός. Συγκεκριμένα, ευθύνεται το νεοφιλελεύθερο πνεύμα της επίτευξης βραχυπρόθεσμου κέρδους, συνδεδεμένου με άμεσα κέρδη.

Το πνεύμα αυτό επιλέγει να αγνοεί τη μεσοπρόθεση και βεβαίως την μακροπρόθεση κατάληξη των πεπραγμένων του. Και δεν αναφέρομαι μόνο στην ανεργία που πλήττει την Ευρώπη, στους πολέμους που συντηρούν συγκεκριμένες βιομηχανίες κλπ.

Για μένα σπουδαιότερο πρόβλημα αποτελεί η σχεδόν καθολική θρησκεία της αύξησης της κατανάλωσης, πάση θυσία. Επειδή, το ξέρουμε ήδη ότι ο πλανήτης δεν αντέχει, δεν μπορεί να ανταπεξέλθει σε αυτό το ρυθμό χρήσης των πλουτοπαραγωγικών πηγών του.

Γι’ αυτό άλλωστε και διαφωνώ κάθετα με τα περισσότερα πολιτικά κόμματα: έχουν μοιρολατρικά αποδεθχεί ότι ο μόνος τρόπος βελτίωσης του τρόπου ζωής του πληθυσμού τους είναι ένα μεγάλο ΑΕΠ, μία ανάπτυξη βασισμένη στην κατανάλωση αγαθών, κυρίως υλικών.

Διότι εάν η χώρα πηγαίνει καλά, ο κάθε πολίτης θα μπορεί να αγοράσει ένα ενεργειοβόρο αυτοκίνητο, να καταναλώνει όσα καύσιμα γουστάρει για να ζεσταίνει τη μεγάλη (και χωρίς μόνωση) σπιταρώνα του, να αλλάζει κουρτίνες και τραπεζομάντηλα κάθε χρόνο – στο πνεύμα της μόδας- να έχει χόμπι που προϋποθέτουν μία αγορά και κατανάλωση προμηθειών, να τρώει μέχρι να βουλώσουν οι αρτηρίες του, να χτίζει εξοχικό που θα μένει κλειστό 50 εβδομάδες το χρόνο, να επιλέγει τί θα φορέσει από 150 ζευγάρια εισαγόμενα ακριβά παπούτσια κ.ο.κ.

Δεν μιλάει κανείς για ένα εναλλακτικό μοντέλο οικονομίας που να ΜΗΝ στηρίζεται σε αύξηση της κατανάλωσης. Εάν δηλαδή ξέρετε εσείς κάποιον τέτοιο, παρακαλώ πολύ να μου τον δείξετε.

Αφού λοιπόν συμφωνήσουμε σε όλα τα παραπάνω, πάμε να ξαναδούμε το σχόλιο:

Αυτό το χάλι, για το οποίο οι ευθύνες ξεκινάνε από την ανακάλυψη της πληροφορικής και μετά, ευθύνεται για τη μισή μείωση του ΑΕΠ στη χώρα.
Πώς να είσαι παραγωγικός όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις αυτές τις συνθήκες Ζιμπάμπουε κάθε γαμημένη μέρα;;
Και δεν είναι εξαιτίας ανικανότητας (μόνο). Υπήρξε στοχευμένη πολιτική, επειδή σε θολό νερό, κρύβεσαι ευκολότερα.

Οποιοσδήποτε Έλληνας έτυχε να εργαστεί ως μπλοκάκιας, οποιοσδήποτε άνοιξε μπακάλικο, περίπτερο, μικρό συνοικιακό μαγαζί με υπολογιστές, καφενέ κλπ, ξέρει τί θα πει ελληνική εφορία. Ξέρει πόσο παράλογο και Καφκικά κατασκευασμένο είναι το σύστημα.

Εάν το σύστημα αποφασίσει ότι φταις για κάτι, θα βρεθεί ο κανονισμός που θα το αποδεικνύει. Είναι προδιαγεγραμμένο.

Και μη σπεύσει κανείς να μου πει το αντίθετο εάν διαθέτει μόνο ένσημα ως υπάλληλος. Συγγνώμη, αλλά η λογική του « ο μισθός μπαίνει κάθε μήνα » δεν αρκεί για να καταλάβεις, όσα θεωρητικά πονήματα και να έχεις διαβάσει.

Γιατί είναι τόσο δαιδαλώδης και αναποτελεσματική η Ελληνική δημόσια διοίκηση – εν γένει – και η εφορία, ειδικότερα;

Είναι επειδή είμαστε τόσο ανεπίδεκτοι μαθήσεως ως λαός που κανείς δεν κατάφερε να εφαρμόσει ένα πληροφοριακό σύστημα της προκοπής;

Είναι δυνατόν να μη βλέπει ο υπάλληλος στο ένα γραφείο εάν έχεις υποχρέωση υποβολής δήλωσης και να σε στέλνει αλλού για να κάνεις υπεύθυνη δήλωση;  Είναι δυνατόν να μαζεύεις σφραγίδες από το ένα γραφείο στο άλλο γραφείο εντός της ΙΔΙΑΣ υπηρεσίας;

Είναι δυνατό να σου ζητάνε να αποδείξεις ΚΑΘΕ γαμηνένη φορά ΕΣΥ ότι δεν είσαι ελέφαντας και να μην μπορούν να το διαπιστώσουν; Τα χρέη πώς τα διαπιστώνουν αμέσως;

Είναι δυνατόν να μην έχουν πρόσβαση σε όλες τις απαραίτητες πληροφορίες και να σε στέλνουν να τις μαζέψεις εσύ;

Στο κάτω κάτω, εάν δεν μπορούμε να φτιάξουμε εμείς το σύστημα, εάν δεν μπορούν οι δικοί μας, ας το πάρουμε απ’ έξω. Ας το δώσουμε με ανάθεση.

Σε ΠΟΛΛΕΣ άλλες χώρες – έχω υπόψη μου αρκετές Ευρωπαϊκές, αλλά είμαι σίγουρη ότι και οι ΗΠΑ, ο Καναδάς κλπ διαθέτουν ικανή τεχνογνωσία- όλη αυτή η ταλαιπωρία του πολίτη δεν υφίσταται. Για την ακρίβεια, όποτε μου παραπονιούνται, τους εξηγώ την αντίστοιχη ελληνική διαδικασία και συνειδητοποιούν πόσο τυχεροί είναι.

Συνεπώς, το πρόβλημα δεν εντοπίζεται σε τεχνολογική ανικανότητα.

Πρώτο πρόβλημα είναι το νομικό και κανονιστικό πλαίσιο: ως γνωστόν, αλλάζει κάθε τρίμηνο. Δηλαδή όποτε ξυπνάει καβλωμένος ο υπουργός ή ο γενικός γραμματέας, όποτε αλλάζει υπουργός, με κάθε νέα εξαγγελία του πρωθυπουργού, με κάθε νέο προϋπολογισμό και εσχάτως, με κάθε νέα ντιρεκτίβα της τρόικας.

Πώς να φτιάξεις κάτι αποτελεσματικό που να πρέπει να αλλάζει κάθε τρίμηνο;  Σε ποια πολιτισμένη χώρα αλλάζει η πολιτική (και η κατεύθυνση) του νόμου κάθε φορά που φυσάει ο άνεμος;

Αλλά ας υποθέσουμε ότι καταφέρνεις να το φτιάξεις. Ας είμαστε τόσο αισιόδοξοι να πιστέψουμε ότι θα καταφέρεις και να εκπαιδεύσεις τους υπαλλήλους της εφορίας να το χρησιμοποιούν. Με όλα τα προβλήματα που αυτοί κουβαλάνε και που κυμαίνονται από τεχνολογική ασχετοσύνη μέχρι άλλα που δεν θα αναφέρω για να μη γίνομαι κακιά.

Ξέρεις τί σημαίνει ότι θα λειτουργεί το σύστημα;

Πρώτον ότι ορισμένοι θα κριθούν μη-απαραίτητοι. Όχι ως υπεράριθμοι, αλλά ως λιγότερο απαραίτητοι στο να διεκπεραιωθεί κάτι. Θα πάψει να συστήνεται ο άλλος ως « γνωστός στην εφορία » επειδή δεν θα χρειάζεται να έχεις γνωστό.

Δεύτερον ότι πολλοί θα χάσουν τις μίζες τους. Και μιλάμε για ΠΟΛΛΕΣ μίζες που διαχέονται σε όλους τους βαθμούς και αγγίζουν φυσικά τα πολιτικά κόμματα. Είναι τόσο ξεδιάντροποι που τις ζητάνε ακόμα και από ανθρώπους που βιώνουν την οικονομική καταστροφή μέσα στην κρίση.

Τρίτον ότι κάποιοι άλλοι θα πάψουν να μπορούν να κρύβονται πίσω από αυτό το πέπλο της αδιαφάνειας. Θα πρέπει να υπάρχει αντιστοιχία μεταξύ αυτών που κερδίζουν νόμιμα και αυτών που δηλώνουν. Θα πρέπει να πληρώνουν φόρους. Να εξηγούν πώς αποκτήθηκαν περιουσίες.

Τέταρτον ότι ορισμένοι θα χάσουν εκλογική πελατεία. Διότι όταν ζητάς από πολιτικό να παρέμβει δι’ υπόθεσίν σου, κάπως πρέπει να του το ξεπληρώσεις. Μετρητά, χάρες, ψήφους κλπ.

Είμαι πεπεισμένη ότι δεν υπήρξε ποτέ η βούληση να φτιαχτεί ένα πραγματικά λειτουργικό σύστημα που να εξασφαλίζει τα συμφέροντα όλων. Και του κράτους και των πολιτών.

Τώρα όσον αφορά τη ρητορική ότι όλα αυτά περί κακής εφορίας είναι νεοφιλελεύθερη παρλάτα που εδράζεται στο παθολογικό μίσος των νεοφιλελέ για οτιδήποτε κρατικό και στις πιέσεις που διαρκώς ασκούν για να μεγιστοποιούν τα κέρδη τους …

Πράγματι, εάν αναφέρεσαι σε μια μεγάλη βιομηχανία, όλα αυτά ισχύουν. Ειδικά όταν αυτή είναι εντάσεως εργασίας και ψάχνει χώρα με φτηνά ημερομίσθια για μετεγκατάσταση.

Αλλά ξέρεις κάτι; Όλοι αυτοί έχουν γαμάτα λογιστήρια και δεν ταλαιπωρούνται ποτέ. Παίρνουν οι αρχιλογιστές τους τηλέφωνο στον έφορο και τους κάνει τεμενάδες για να πάρει κανένα χαρτζηλίκι. Ξέρουν πολύ καλά τους κανόνες του παιχνιδιού.

Για την ακρίβεια, τους διαμορφώνουν αγοράζοντας μερικούς βουλευτές (κυβερνητικούς και αντιπολιτευόμενους, για να έχουν στήριγμα σε κάθε τετραετία). Τους στήνουν στα εγκαίνιά τους, στις κοπές πίτας, στις βραβεύσεις επιχειρηματικότητας και όλα αυτά τα πανηγυράκια ώστε να βλέπει όλος ο κόσμος πάνω σε ποιες πολιτικές πλάτες πατάνε.

Και ξεπληρώνουν το « χρέος » της εξυπηρέτησης προσλαμβάνοντας κόσμο από τα συγκεκριμένα πολιτκά γραφεία (μιας και το δημόσιο τους τελείωσε).

Αυτός που θα ταλαιπωρηθεί από την εφορία είναι συνήθως ο μικρός και σχετικά ασήμαντος. Ή αυτός που αρνείται να πληρώσει μίζα.

Θα πρέπει να είναι κανείς εντελώς χαζός, εντελώς αδαής για να αποφασίσει να ανοίξει πάρε δώσε με την εφορία σήμερα.

Γι’αυτό το λόγο καθώς και για όλα τα λουκέτα που αυτή η εφορία προκάλεσε, θεωρώ ότι η αναποτελεσματικότητα έχει προκαλέσει τουλάχιστον ένα 15% του ΑΕΠ (εάν θεωρήσουμε ότι η πτώση ήταν της τάξης του 30%).

Και ναι, το Ελληνικό Δημόσιο έχει το κακό του το χάλι.

Publicités

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

2 responses to “εφορία και όχι μόνο

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s