Archives de Catégorie: les autres

θεούσες

Έχετε μπλέξει ποτέ με θεούσα κάργια από εκείνες που τις ξεφορτώνεσαι και πας να πλυθείς για να φύγει από πάνω σου η γλίτσα;

Στη δουλειά;

Ξέρετε, εκείνες που παίρνουν ύφος οσιομάρτυρα και αρχίζουν τα « εγώ νηστεύω, θα φάω λίγο τυρί από σόγια », καταβροχθίζοντας μια γκουμούτσα τυρί μαζί με τα καλαμαράκια τους.

Διότι κατά τη γνώμη τους, αυτό είναι το νόημα της νηστείας: όχι η στέρηση αλλά το να αποφεύγεις « βρώμικα » πράγματα όπως τα ζώα και τα ζωικά παράγωγα. Τα βρώμικα ζώα, όχι τα καλαμαράκια και τα χταπόδια, αυτά τα ξεσκίζουμε χωρίς τύψεις.

Lire la suite


θεσμοί και απόψεις

Χθες το βράδυ είχα μία διαφωνία στο τουίτερ, κι επειδή – ευτυχώς! – το μέσο δεν δίνει την ευκαιρία μακροσκελών αναλύσεων, θα κάνω μια απόπειρα να εξηγήσω περισσότερα εδώ:

Υπάρχει ένας τύπος με το ψευδώνυμο « Ισκάρ Αζίφ » (ή κάπως έτσι), τον οποίο μέχρι πριν ένα μήνα (περίπου) δεν τον ήξερε ούτε η μάνα του. Αυτός ο τύπος λοιπόν, ξεκίνησε μία πρόσκληση για event στο facebook, η οποία εξελίχθηκε στο γνωστό και τηλεοπτικά πολυδιαφημισμένο « #παραιτηθείτε ».

[Δεν γράφω « στο γνωστό κίνημα », διότι τα κινήματα είναι εξ ορισμού αυτοφυή και χωρίς σπόνσορες τους εκάστοτε ζάμπλουτους μηντιάρχες της χώρας που νέμονται και κυριεύουν.]

Γενικά, δεν ασχολήθηκα μαζί του, ούτε με το #παραιτηθείτε. Δεν θέλω να σπαταλάω το σάλιο μου και δεν θεωρώ ότι άξιζε τον κόπο.

Lire la suite


νεοφιλελέ, σου λέει!

Δεν ξέρω για σας, εμένα φρόντισαν ήδη να μου ευχηθούν καλό χειμώνα και να ρίξω το μπινελίκι που αναλογούσε στην περίσταση.

Το φετινό καλοκαίρι ήταν γεμάτο νέα, γεμάτο δράσεις, γεμάτο αίμα Παλαιστινίων. Και παρόλο που έχει τελειώσει, είμαι ακόμα υπό την επίρρεια. Καθώς κατηγοροιοποιώ τις φετινές φωτογραφίες και τις βάζω σε φακέλους για να φυλαχθούν, βλέπω ότι έχω πολλά να πω.

Lire la suite


Οι Νεκροί Δε Βγάζουν Selfies, Η συγκάλυψη της μονομερούς φύσης της βίας στην περιοχή της Λωρίδας της Γάζας

Απ'όλα (με sos)

tumblr_lqjo5zJybU1qzazti

#Οι “Selfies του Πολεμικού Καταφύγιου” και άλλες ισραηλινές ιστορίες ανθρώπινου ενδιαφέροντος που συγκαλύπτουν την μονομερή φύση της βίας στην περιοχή

Με μία από τις χειρότερες εισαγωγές όλων των εποχών, η Άλισον Κάπλαν Σόμερ ξεκινά το άρθρο της στην εφημερίδα Χάαρετς: “Όταν η κατάσταση σκληραίνει, οι σκληροί βγάζουν selfies” (σ.τ.μ. παραφράζοντας τη γνωστή φράση στην αγγλική:  ’when the going gets tough, the tough get going «)

Voir l’article original 558 mots de plus


14-7

Η 14η Ιουλίου είναι η μέρα που συνήθως κάνω κάποια ανάρτηση σχετική με τη Γαλλική Επανάσταση, ωστόσο μετά τα τελευταία εκλογικά αποτελέσματα στη Γαλλία, αναθεώρησα αυτή τη συνήθεια.

Θα μου πείτε, γιατί, τα Ελληνικά αποτελέσματα ήταν καλύτερα;

Όχι βέβαια! Άλλωστε, η Σαμαρική ΝΔ με το Λεπενικό F.N. είναι ίδια ακριβώς, τόσο στην ρητορική τους όσο και στην πολιτική τους. Μην ξεχνάμε ότι εκεί βρήκε ζεστή φωλιά το ναζιστικό φίδι, ο Βορίδης. Τόσο ζεστή που τον υπουργοποίησε, καίτοι διαβόητος θιασώτης του πατέρα Λε Πεν και ιδρυτή του F.N. Lire la suite


στατιστικά

Τα οικογενειακά τραπέζια στις μεγάλες γιορτές, εκτός από πηγή καβγάδων και λοιπών δεινών [αν μη τί άλλο επειδή το αλκοόλ μας κάνει όλους λίγο πιο ευέξαπτους, ή ευαίσθητους ή ακόμα και περισσότερο ομιλητικούς], είναι και αστείρευτη πηγή κουτσομπολιού.

Και δεν αναφέρομαι μόνο στη θεία που θα έρθει να σε φιλήσει λέγοντας « ακόμα να βρεις δουλειά; » ενώ παλεύεις για να βγεις από τη ζώνη ασφαλείας του αρώματός της – προμήθεια με το κιλό. Διότι, δεν είμασταν όλες προικοθήρες από κούνια, αλλά μετράς ανάποδα από το 10 και παίρνεις βαθιές εισπνοές διότι εάν ξεκινήσεις τέτοιο οκογενειακό καυγά, θα έχεις δράματα.

Lire la suite


προσοχή στις απομιμήσεις

Πριν από 1-2 μήνες το μόνιμο θέμα συζήτησης πολλών ήταν οι 58 και η Ελληνική « Ελιά » στα πρότυπα της Ιταλικής.

Το κατανοώ: εύκολοι στόχοι. Βγάζανε γέλιο από μόνοι τους, χωρίς καμία υπερπροσπάθεια γελοιοποίησής τους, αποτελούμενοι από τον αυτοανακηρυγμένο « πνευματικό κόσμο » και κάτι Μπίστηδες.

Η επιτηδευμένη προσπάθεια να πείσουν ότι αφουγκράζονται την κοινωνία και ήρθαν για να τη σώσουν, άτομα από το Σιμητικό ΠΑΣΟΚ, τί άλλο θα μπορούσε να προκαλεί εκτός από γέλιο; Έστω πικρό.

Lire la suite


εφορία και όχι μόνο

Σήμερα διάβασα ένα status στο φβ που μου έφερε το αίμα στο κεφάλι. Θυμήθηκα πόσα έχω τραβήξει εγώ (προσωπικά) από την εφορία και πόσες ακόμα παρόμοιες ιστορίες έχω μάθει από γνωστούς, συγγενείς και φίλους.

Απολαύστε:

eforia

Lire la suite


τσίπα

Κάπου το Νοέμβριο μου έτυχε μία συνεργασία με μερικούς Σομαλούς. Όχι σπουδαία πράγματα, αλλά ήταν η πρώτη φορά που ερχόμουνα σε επαφή με τη συγκεκριμένη εθνικότητα.

Από καθαρή περιέργεια, άρχισα να τους παρατηρώ. Για παράδειγμα, πώς φέρονται στις γυναίκες, εάν έχουν πρόβλημα με τον τρόπο που ντύνομαι εγώ, εάν θα μου άνοιγαν την πόρτα για να περάσω κλπ.

Lire la suite


Twitter, Facebook και κρατική «δικαιοσύνη»

Anarchy press gr

mapetΣε άρθρο του BBC δημοσιεύτηκε η είδηση ότι απαγορεύεται στους Βρετανούς πολίτες πλέον να σχολιάζουν σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης την έκβαση δικών, για να μην επηρεάζει ο σχολιασμός τους την απόφαση των δικαστηρίων. Η τιμωρία μπορεί να είναι από υψηλά πρόστιμα μέχρι φυλάκιση. Μάλιστα, ο γενικός εισαγγελέας προτίθεται να δημοσιεύει σε τακτά χρονικά διαστήματα συμβουλές στο διαδίκτυο προς ενημέρωση για το νέο νόμο και συμμόρφωση με τις νέες απαγορεύσεις.

Voir l’article original 264 mots de plus


κάγκελα παντού

Εξαρθρώνει, λέει, η ΕΛΑΣ τους ύποπτους ως χρυσαβγίτες από τους κόλπους της. Μετακίνησε καμιά 10αριά άτομα και « παραίτησε » 2-3, το πολύ 4. Όχι από το σώμα, μόνο από τις ηγετικές θέσεις που κατείχαν. Και ενώ υπάρχουν αποδεδειγμένα σοβαρά παραπτώματα (που φτάνουν μέχρι τη συνενοχή σε φόνο, δια της άρνησης να προστατέψουν τους πολίτες), κανείς δεν κατηγορήθηκε ευθέως με το ερώτημα της απόλυσης, και κυρίως, κανείς δεν κατηγορήθηκε ευθέως με ποινικές κατηγορίες.

Άντε, γελάσαμε και σήμερα!

Εμείς μπορεί να γελάμε – έστω πικρά – αλλά τα αλλοδαπά που είναι εντελώς ανυποψίαστα το χάφτουν το χαπάκι. Κανονικά. Και δώστου « Μπράβο Μίστερ Ντέντιας » κι από κοντά και Μίστερ ΣΣαμαράς.

ropalo

Στο μεταξύ, τα διψασμένα για αίμα πρόβατα, αυτοκτονικά και κανιβαλίζοντα επειδή έχουν μεγαλώσει με μεταλλαγμένες τροφές, αγορασμένες με αιματοβαμμένα κουπόνια εφημερίδων και χωνεμένες παρακολουθώντας μεσημεριανάδικα παραχθέντα από παράνομες ιδιωτικές τηλεοπτικές επιχειρήσεις, οδηγούνται από το μαντρί της ΧΑ στο αδελφό κοπάδι της ΝΔ.

Lire la suite


απεργίες και δράσεις

Χθες, εξέφρασα στο τουίτερ μία άποψη για την απεργία των εκπαιδευτικών. Θα την επαναλάβω:

Θεωρώ ότι βολεύει την συγκυβέρνηση αυτή η απεργία, ότι είναι αναποτελεσματική ως μορφή αγώνα και ότι πρέπει να σκεφτούν πιο έξυπνες και αποτελεσματικές εναλλακτικές λύσεις.

Προσοχή: δεν εκφράστηκα ενάντια στην ανάγκη για αγώνα. Απλά, θεωρώ πως είναι σαν το χαμστεράκι που τρέχει μανιωδώς στη ρόδα του, κουράζεται, αλλά καταλήγει στο ίδιο σημείο.

Γιατί το λέω;

Επειδή οι περισσότεροι γονείς αγανακτούν όταν βλέπουν να επαναλαμβάνεται αυτή η συγκεκριμένη απεργία [ναι, ακόμα και οι άνεργοι εξ αυτών]. Είτε μας αρέσει, είτε όχι, ισχύει.

Lire la suite


περί ανατροφής

Η ποιότητα της ανατροφής μας είναι κάτι που επιδεικνύεται – μεταξύ άλλων – τον τρόπο με τον οποίο σεβόμαστε – ή όχι – τους συνανθρώπους μας. Από τα απλά και καθημερινά, μέχρι τα πιο δύσκολα και σοβαρά.

Αφορμή για τη « σοφία της ημέρας » ήταν μία συζήτηση που έκανα στην παραλία. Εκεί δηλαδή όπου πάμε να απλώσουμε την κορμάρα μας, να διαβάσουμε κανένα ευχάριστο ανάγνωσμα [προτείνω ανεπιφύλακτα Τσιφόρο], να λύσουμε κανένα σουντόκου / σταυρόλεξο και να αφουγκραστούμε τον παφλασμό των κυμάτων.

Lire la suite


κατ’εξαίρεσιν έλληνας

Επειδή με τα αθλητικά δεν έχω ιδιαίτερη σχέση, δεν είχα ιδέα ποιος είναι αυτός ο Αντετοκούμπο, ή όπως λέγεται. Ούτε και ήθελα να μάθω. « Καμιά μεταγραφή από το Καμερούν σε ποδοσφαιρικό όμιλο » ήταν η πρώτη σκέψη που έκανα.

Στη συνέχεια όμως, μέσω τουίτερ έμαθα ότι πρόκειται για έναν 18χρονο Νιγηριανής καταγωγής, τον οποίο ο ΣΣαμαράς ελληνοποίησε με συνοπτικές διαδικασίες και εντελώς αντίθετα στις διακηρυγμένες θέσεις του. Γιατί; Επειδή τον ζήτησαν να παίξει στις ΗΠΑ. Ταλέντο ο μικρός. Στο μπάσκετ, εάν δεν απατώμαι.

Lire la suite


συμφωνία

« Greece is fucked up. »

[Διαπίστωση πολιτικοποιημένου και διαβασμένου αλλοδαπού φίλου, ο οποίος εδώ και κάτι μήνες παρακολουθεί επισταμένως τα τεκταινόμενα στην Ελλάδα.]

« Στο είχα πει από την πρώτη μέρα, θυμάσαι; Νόμιζες ότι ήμουν υπερβολική. Τώρα το διαπιστώνεις κι εσύ. »

« Αυτή η ιστορία με την ΕΡΤ με έπεισε. »

« Είναι η κορυφή του παγόβουνου. Δεν έχεις ιδέα πόσα ακόμα συμβαίνουν. »

Δεν απάντησε. Δεν ξέρω εάν ήταν λόγω τρόμου ή απλά δεν ήθελε να με προσβάλει.


γκρίνιας συμπύκνωμα

Μερικές φορές, οι άνθρωποι σε απογοητεύουν. Και σε φτάνουν στο σημείο να χάσεις κάθε πίστη στο ανθρώπινο είδος.

battle

Όσο κι αν θέλεις να είσαι καλός με τους ανθρώπους, επειδή ο καθένας πολεμά τη δική του μάχη.

Για παράδειγμα, φιλοξενείς κάποιον και μόλις φύγει, συνειδητοποιείς ότι λείπει κάτι από το σπίτι σου. Όχι απαραίτητα κάτι μεγάλης αξίας.

Lire la suite


με έναν καφέ

Είναι ωραία εμπειρία να γνωρίζεις αλλοδαπούς υψηλόβαθμους δημοσίους υπαλλήλους και να τους δίνεις την ευκαιρία να σε εμπιστευτούν και να ανοιχτούν λίγο παραπάνω.

Έτυχε λοιπόν και γνώρισα ένα πολύ υψηλόβαθμο στέλεχος Ευρωπαϊκού Υπουργείου Εργασίας. Ο κλασικός κουστουμαρισμένος τεχνοκράτης, με θητεία στας Ευρώπας κλπ. Μετά από 10′ λεπτά ψιλοκουβέντας, χαλάρωσε αρκετά και μου διηγήθηκε την εμπειρία του από τους Έλληνες πολιτικούς.

Η πρώτη ιστορία αφορούσε Έλληνα Υπουργό Εργασίας (δεν θυμόταν το όνομα): διοργάνωσε την τακτική Ευρωπαϊκή σύνοδο επί θεμάτων εργασίας στην εκλογική του περιφέρεια, σε ένα χιονοδρομικό κέντρο της Β. Ελλάδας. Διότι, εάν δεν πληρώσεις κάτι παραπάνω για να ευχαριστηθούν οι αλλοδαποί, τί οικοδεσπότης είσαι;

Lire la suite


κοίτα ποιος μιλάει via Gerogriniaris

Σας το έχω ξαναπεί ότι πρέπει να διαβάζετε « Γερογκρινιάρη« , αλλά επειδή μπορεί να το έχετε αμελήσει, είπα να ρίξω μία υπενθύμιση.

Διαβάστε απευθείας εδώ ή σε αναμετάδοση [για λόγους αρχείου] ένα « ξεβράκωμα » από τα λίγα για να μάθουμε ποιους ταΐζουν οι φόροι μας [ξέρω, νεοφιλελέ επιχείρημα, αλλά γιατί όχι;;]:

Lire la suite


first world problems

Μπήκανε στο παγκόσμιο πρόγραμμα ανταλλαγής μαθητών λυκείου.

Πρώτα, πήγε η κόρη τους σε μία μακρινή χώρα. Η οικογένεια που την υποδέχθηκε, ούτε λίγο ούτε πολύ, την ανάγκασε να κάνει δουλειές του σπιτιού και της φερόταν σαν να ήταν υπηρέτρια. Ω ναι, καλά διαβάσατε. Για να βρεθεί μία πιο φυσιολογική οικογένεια να τη φιλοξενήσει, χρειάστηκε να περάσει περισσότερο από ένας μήνας. Στο μεταξύ, το κορίτσι βίωνε κάτι από ταινία του Χόλιγουντ, λες και είχε επιστρέψει σε κάποιον προηγούμενο αιώνα.

Το σχολείο εκεί ήταν ανεπαρκές, αλλά εντάξει, θεώρησαν ότι δεν πειράζει επειδή η εμπειρία ζωής που είχε αποκτήσει άξιζε τον χαμένο χρόνο.

Lire la suite


αυτές τις μέρες

Παρακολουθώ – όπως όλοι; – τα τεκταινόμενα στην Κύπρο. Αμήχανα και μουδιασμένα, αυτό είναι σίγουρο, ειδικά ως Ελληνίδα*.

*Εννοώ ως συνυπεύθυνη για το « κούρεμα » των ομολόγων που φαίνεται ότι επιτάχυνε** το πρόβλημα και για όλα όσα συμπαρέσυραν την άλλοτε [??] πλούσια Κύπρο στα δόντια του ΔΝΤ & της ΕΕ.

** Δεν είπα « προκάλεσε » επειδή το πρόβλημα το προκάλεσε ο καπιταλισμός & η λογική της μεγιστοποίησης κερδών. Είχαν μετατραπεί σε μαγνήτη κεφαλαίων, ήρθε η ώρα να μάθουν πόσο εύκολα φεύγουν αυτά τα κεφάλαια για άλλες παραλίες. Αλλά αυτή είναι μια άλλη, μεγάλη συζήτηση.

Δεν καταλαβαίνω τα πάντα. Για να μην πω ότι δεν καταλαβαίνω τα περισσότερα δηλαδή(ς) και με περάσετε για εντελώς ξανθιά. Δηλαδή, ενώ η χώρα πάει μια χαρά, όλη η ιστορία γίνεται επειδή 3 τράπεζες – μεταξύ αυτών και η πρώην Μαρφίν, αυτή του Βγενόπουλου – επένδυσαν σε Ελληνικής προέλευσης φούσκες;

Lire la suite


τσαλακωμένα

« Τσαλακώθηκε. »

Ήταν το πιο αφαιρετικό και ταυτόχρονα εύστοχο σχόλιο σχετικά με την καταδίκη του επί πολλά έτη δημάρχου Θεσ/κης, Βασίλη Παπαγεωργόπουλου, γνωστού και ως « ατσαλάκωτου ». Λίγο να δεις το δίπλωμα στο καμηλό παλτό [αγορασμένο με κλεψιμέικα χρήματα φυσικά!] που καλύπτει αριστοτεχνικά τις χειροπέδες, καταλαβαίνεις γιατί.

x5

Για την υπόθεση γράφτηκαν πολλά.

Lire la suite


αντίδοτο

Έξω από το παράθυρό μου, υπάρχουν πολλά δέντρα. Κυρίως φυλλοβόλα, αλλά και αρκετά πεύκα, ένα ροδόδεντρο και μερικά ακόμα που δεν τα γνωρίζω. Τον Οκτώβριο και το Νοέμβριο ο δρόμος [ένα μονοπάτι, εκτός χάρτη και google-street view] ήταν γεμάτος από φύλλα.

Εδώ και ένα μήνα, ένας γείτονας έδεσε ένα πουγκάκι, φτιαγμένο από χοντρό νάυλον δίκτυ. Κρέμεται από ένα κλαδί φυλλοβόλου, περίπου 40 πόντους, ενώ το κάτω μέρος του, περιέχει ψίχουλα.

Lire la suite


εμετός

Ακολουθεί το πιο εμετικό κείμενο που έχω διαβάσει εδώ και πολύ καιρό:

[Συγγνώμη για τη χαμηλή ανάλυση, αλλά δεν το βρήκα αλλού.]

karatziki

Το κατέβασαν βεβαίως με συνοπτικές διαδικασίες, αλλά κυκλοφορεί ακόμα. Εγώ το βρήκα εδώ.

Κάποιος να της εξηγήσει ότι τα πάντα κάνουν κύκλους στη ζωή και what goes around, comes around.


διαπλοκής ανάγνωσμα

Μία ανακεφαλαίωση τί μάθαμε αυτές τις μέρες:

H υπάλληλος του ΙΚΑ, σύζυγος του δημοσιογράφου « ηθικού υπερασπιστή » του νεοφιλελευθερισμού Πάσχου Μανδραβέλη, ήταν η αποσπασμένη ως απολύτου εμπιστοσύνης ιδιαιτέρα γραμματέας του Γιώργου Παπακων/νου, τόσο στη θέση του ως παντοδύναμου Υπουργού Οικονομικών – με δυνατότητα να υπογράφει ολομόναχος συμφωνίες που δεσμεύουν τη χώρα, που του την παραχώρησε η Βουλή – όσο και ως Υπουργού Περιβάλλοντος, που μοίρασε εξαιρετικά αμφιλεγόμενες – σκανδαλώδεις, κατ’ εμέ – άδειες.

Ο σύζυγος της από πάνω κυρίας, διερρήγνυε καθημερινά τα ιμάτιά του για να μας πείσει για το αναπόφευκτο του Μνημονίου, καθώς και για τα ταπεινά κίνητρα όσων καταφέρονται εναντίον του.

Lire la suite


η αμήχανη στιγμή

Έχει πλάκα όταν γκρεμίζεις τα στεγανά κάποιου. Αν μη τι άλλο, επειδή βλέπεις εκείνο τον αμήχανο τρόπο που σε κοιτάζει ο άλλος. Ομολογώ ότι δύσκολα συγκρατώ ένα χαιρέκακο γέλιο.

– Πότε εξετάστηκες τελευταία φορά για HIV?

– Είναι αρκετός καιρός, όμως προσέχω, χρησιμοποιώ πάντα προφυλακτικό.

– Θέλεις να μου πεις ότι χρησιμοποιείς προφυλακτικό και με τη γυναίκα σου;

– Όχι βεβαίως, αλλά …

Lire la suite


από κεκτημένη ταχύτητα

doakdpqpf

Σου έχει τύχει ποτέ να στην πέσει κάποιος « από υποχρέωση » στο φύλο του;

Να θεωρεί, βρε παιδί μου, ότι επειδή είναι εκείνος άντρας κι εσύ γυναίκα, πρέπει οπωσδήποτε να δικαιώσει το στερεότυπο, και ευκαιρίας δοθείσης, να προσπαθήσει να κάνει μια « κίνηση ».

Τί θα πει « ποια κίνηση »; ΤΗΝ κίνηση.

Διότι μία είναι η κίνηση: αυτή που οδηγεί στο κρεβάτι, ή αλλιώς, στην αναπαραγωγή του είδους.

Lire la suite


εορταστική γκρίνια

Οι καθιερωμένες « γιορτές » είναι εκείνη η περίοδος του έτους, κατά την οποία βγαίνουν στη φόρα όλες οι δυσλειτουργίες μίας σχέσης. Σε όλη την υπόλοιπη χρονιά, υπάρχει μία ρουτίνα, ένας μονόδρομος ή ένας μπούσουλας, κάτι που δίνει έναν τρόπο να συνυπάρχεις. Ακόμα και συμβιβαστικό.

Όχι όμως στις γιορτές. Τότε αλλάζουν οι κανόνες του παιχνιδιού.

Κατόπιν πολυετούς παρατήρησης, κατέληξα ότι είναι η εποχή που ξεκινάνε οι περισσότεροι ενδοοικογενειακοί* καυγάδες.

Lire la suite


“πουτάνα-όλα”

168861_10151094715917640_1810457137_n

Είμαστε αμφότεροι από εκείνους που πιάνουν ένα θέμα και καταλήγουν στο φεγγάρι, οπότε δεν ήταν καθόλου παράξενο που είχαμε φτάσει να συζητάμε για τις χρήσεις γης. Αρχίζει να μου εξηγεί την τάση στις χρήσεις γης, εξαιτίας της αστικοποίησης και τις προβλέψεις λόγω κλιματικής αλλαγής, και πώς αυτό θα δημιουργήσει συγκεκριμένα προβλήματα, πώς δεν υπάρχει η σωστή πολιτική για να αποτραπεί κάτι τέτοιο κλπ.

Εγώ από απέναντι, έχω γαμηθεί στο γέλιο. Εκείνο το γέλιο που προσπαθείς να το πνίξεις, προσπαθείς να μη διακόψεις τον άλλο, αλλά ξέρεις καλά ότι έχεις το επιχείρημα οδοστρωτήρα που θα στείλει την κουβέντα εντελώς στο διάβολο. Προσπαθώ να μη διακόψω, αλλά έχω βάλει το χέρι στο στόμα, κουνάω το κεφάλι και γελάω ακατάπαυστα.

Lire la suite


απόπειρα ανθρωποκτονίας

image007 (2)

Διάβασα εδώ μία είδηση η οποία με έκανε να χάσω κάθε ελπίδα για την Ελλάδα. Αυτό το ΚΩΛΟΚΡΑΤΟΣ θέλει γκρέμισμα, εκ θεμελίων. Δεν σώζεται, με τίποτα. Όσο ακούμε τέτοια περιστατικά, δεν υπάρχει ούτε μισή ακτίδα ελπίδας.

Συνελήφθη “για χαρτιά” πριν δυόμισι μήνες στην Αθήνα, Σουδανός που είναι σχεδόν 20 χρόνια στη χώρα, την ώρα που είχε πεταχτεί στο σούπερ μάρκετ για ψώνια. Σπίτι είχε μείνει η πεντάχρονη κόρη του, γεννημένη στην Ελλάδα, με την οποία κατοικούσε (η μητέρα τους είχε αφήσει όταν η κόρη ήταν 6 μηνών). Ο Σουδανός κατά τη σύλληψή του, αλλά και αργότερα, εκλιπαρούσε να πάει κάποιος στο σπίτι και να φροντίσει το κορίτσι, πλην όμως κανείς δεν ενδιαφέρθηκε… Η τύχη του παιδιού αγνοείται δυόμισι μήνες μετά. Εκείνος είναι υπό κράτηση, προς απέλαση.

Πάμε να το πάρουμε από την αρχή:

Lire la suite


συγκαταβατικά

Είναι κάτι φορές που δεν σε παίρνει να πεις και πολλά, επειδή η κατάσταση από μόνη της είναι δύσκολη. Άσε που είσαι λίγο παρείσακτος/η και ως εκ της θέσης σου, καλύτερα να μασάς.

Οπότε, απλά το βουλώνεις και ακούς τον πόνο του άλλου. Προσφέρεις έναν ώμο να κλάψει (ότ)αν το χρειαστεί. Βρίσκεις καμιά καλή ταινία να δει, για να ξεχάσει. Κουνάς το κεφάλι με κατανόηση, όσο μιλάει, με ένα συγκαταβατικό βλέμμα, χωρίς αναίσθητο χαμόγελο. Πιάνεις κουβέντα για κάτι που διάβασες στην εφημερίδα, ή σε εκείνο το πόρταλ τεχνολογίας, για να μην σκέφτεται. Και κυρίως, μόλις ανοίξει το στόμα για να μιλήσει, απλά το βουλώνεις και ακούς, με προσοχή.

Θα περάσει κι αυτό, όλα περνάνε όσο ζούμε, αλλά πρέπει να κάνει τον κύκλο του. Θέλει χρόνο.

7sj


οι βιαστικοί

Μετά από πολλά χρόνια περιήγησης στο διαδίκτυο, έχω μάθει να ξεχωρίζω συγκεκριμένες επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές, behavioral patterns όπως θα έλεγα εάν είχα μεγαλώσει στα Λονδίνα.

Ένα είδος χρηστών του διαδικτύου είναι οι « βιαστικοί ». Αυτοί που θέλουν ΤΩΡΑ να μάθουν τα πάντα για σένα.

Η βιασύνη πηγάζει από τη βία. Κι αν με ενοχλεί κάτι είναι αυτοί που νομίζουν ότι μπορούν να μου ασκήσουν βία, ή ότι θα δεχόμουν κάτι τέτοιο αδιαμαρτύρητα.

Lire la suite


μαθήματα

Είμαι απολύτως πεπεισμένη ότι μαθαίνεις κάτι από όποιον άνθρωπο έρχεσαι σε επαφή, ακόμα κι αν αυτή η επαφή ουσιαστικά περιορίζεται σε μια γρήγορη ματιά, καθώς τον προσπερνάς στο δρόμο.

Εάν κοιτάξεις αρκετά προσεκτικά, θα δεις ότι έχει να σου πει μια ιστορία. Χωρίς ποτέ να ανοίξει το στόμα του.

Αρκεί να έχεις ανοιχτούς τους δέκτες σου και να μην θεωρείς ότι τα γνωρίζεις ήδη όλα.


εκπαιδεύοντας τη Ρίτα

Το Σ/Κο που πέρασε, συναντήθηκα με ένα μέλος της ακαδημαϊκής κοινότητας το οποίο ερευνά ζητήματα οικονομικών και ΜΜΕ. Δεν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες, αλλά στο θέμα συνεργάζονται μερικά Ευρωπαϊκά ΑΕΙ κι ένα Αμερικανικό και η Ελλάδα είναι ένα από τα πρώτα τους μελήματα.

Φυσικά, η συζήτησή μας, αν και ήταν σε καθαρά φιλικό πλαίσιο, δεν θα μπορούσε παρά να αφορά τα τεκταινόμενα στην Ελλάδα. Πριν με ρωτήσει, κι επειδή από ευγένεια δεν τολμούσε να το θίξει, ανέλαβα εγώ την πρωτοβουλία:

« Τί νομίζεις ότι πήγε στραβά στην περίπτωση της Ελλάδας; »

Lire la suite


μικρο-παραβάτες

Είχα την ευκαιρία να γνωρίσω έναν Ολλανδό αυτές τις μέρες. Συμπαθέστατος, γεμάτος ζωή, μορφωμένος κλπ. Μια χαρά παιδί.

Εκεί που τα λέγαμε, άρχισε να μου εξηγεί γιατί μαζεύει ό,τι αυτοκόλλητο βρει μπροστά του: τον άλλο μήνα θα πάει στις ΗΠΑ, όπου σκοπεύει να αγοράσει έναν υπολογιστή « κι επειδή κανονικά θα έπρεπε να δηλωθεί και να φορολογηθεί ως κάτι που εισάγεται εδώ », θα τον γεμίσει με αυτοκόλλητα για να φαίνεται παλιός και χρησιμοποιημένος.

Δεν ξέρω πώς το λένε στην Ολλανδία αυτό, αλλά στο χωριό μου το λένε μικρο-απάτη, φοροδιαφυγή και άλλα παρόμοια, καθόλου κολακευτικά.

Lire la suite


η θλίψη της ημέρας

Σήμερα είδα ένα βίντεο όπου, μία ταλαιπωρημένη από τη ζωή γυναίκα μεγάλης ηλικίας πλησιάζει τους Χρυσαυγίτες ζητώντας μία ελεημοσύνη σε τρόφιμα, για να τη διώξουν κακήν κακώς, με την ειρωνία και την απαξίωση στο πρόσωπο, επειδή, λέει, ήταν αλλοδαπή.

[Σημειωτέον ότι δεν ξεχωρίζει και πολύ από τις κλασικές ελληνίδες « γιαγιάδες ».]

Εκείνη, μία εντελώς « λούμπεν » φιγούρα με πολύχρωμο « κλαρωτό » μπλουζάκι και απεριποίητο μαλλί, έχοντας μάθει να συμβιβάζεται με τις αντιξοότητες της ζωής, με την άρνηση των ισχυρότερων και την απανθρωπιά, υποχωρεί στωικά, κοιτάζει κατάματα την κάμερα και απομακρύνεται.

Είναι κυριολεκτικά για να κλάψεις. Κατόπιν αυτού, τί άλλο να πούμε; Τί να σχολιάσουμε;

Lire la suite


Τι είναι ο «Τέταρτος Κόσμος» (Quart Monde) (via L’Enfant de la Haute Mer)

Το είχα δημοσιεύσει στις 22-6-2010 αλλά νομίζω πως είναι πάλι πολύ επίκαιρο. Re-post λοιπόν.

***

Κάτω ακόμα κι από τον τρίτο κόσμο, υπάρχει ένας τέταρτος. Που αποκτά περισσότερους « πολίτες » μέρα με τη μέρα.

Τι είναι ο «Τέταρτος Κόσμος» (Quart Monde) «Τέταρτος κόσμος» ή «Κοινωνίες στη σκιά», είναι οι κοινωνικές τάξεις των πλουσίων χωρών που ζουν κάτω από το κατώφλι (κατώτατο όριο) της φτώχειας, σε καθεστώς κοινωνικού αποκλεισμού. Είναι η τάξη των παγκόσμιων φτωχών και των μεταναστών, που δημιουργείται από την παγκοσμιοποίηση και είναι παρούσα σε κάθε μέρος του κόσμου, σε μεγάλους ή μικρούς … Read More

via L’Enfant de la Haute Mer


για κορνίζωμα

Μερικές φορές, γνωρίζεις ανθρώπους που, όταν φεύγουν, θέλεις να τους αποχαιρετήσεις με μια ζεστή αγκαλιά.

Όχι τυπικά, ούτε αναγκαστικά. Ουσιαστικά και από το βάθος της καρδιάς σου. Επειδή έτσι αισθάνεσαι ότι θέλεις να κάνεις.

Και τότε βγάζουν κάτι από την τσάντα τους και στο δίνουν, για να τους θυμάσαι. Δεν έχει σημασία τί, είναι ένα μικρό « τίποτα » που όμως μοιάζει υπέροχο, επειδή στο δώσανε με όλη την καλή τους θέληση. Και σχεδόν πας να βουρκώσεις από τη συγκίνηση που θα έχεις αυτό το μικρό κάτι για να τους θυμάσαι.

Lire la suite


θλίψη, αυτοκριτική και απογοήτευση

Η θλιβερότερη είδηση που άκουσα χθες, είχε σχέση με τις βάσεις για τα ΑΕΙ & ΤΕΙ. Συγκεκριμένα, αναφέρομαι στην άνοδο των βάσεων των Αστυνομικών Σχολών.

Τα ΜΜΕ το ερμήνευσαν με τον δικό τους στεγνό τρόπο: οι υποψήφιοι αναζητούν τη σίγουρη επαγγελματική αποκατάσταση κλπ.

Προσωπικά, βλέπω μία εντελώς διαφορετική ερμηνεία: είναι ο καλύτερος καθρέφτης της αποτυχίας της αριστεράς, να εμπνεύσει τους νέους ανθρώπους ότι μπορεί να κάνει κάτι γι’ αυτούς. Δεν έχουν ελπίδες, δεν έχουν υψηλά ιδανικά, δεν έχουν ούτε καν το νεανικό ενθουσιασμό για έναν – ουτοπικά, έστω – καλύτερο κόσμο.

Lire la suite


χούγια

Δεν βρίσκουμε εύκολα κάποιον να μας ταιριάζει. Κι όσο μεγαλώνουμε, είναι ακόμα δυσκολότερο να βρούμε κάποιον με τον οποίο είμαστε συμβατοί. Ούτε καν κάποιον που να μην θέλουμε να τον διώξουμε από κοντά μας στην πρώτη ευκαιρία.

Είτε επειδή πληθαίνουν τα « χούγια » μας, είτε επειδή αποκτούν μεγαλύτερη βαρύτητα τα ήδη υπάρχοντα, είτε επειδή είναι πλέον δυσκολότερο να διαχειριστούμε τα « χούγια » του άλλου. Ναι, διαθέτουν και οι άλλοι τέτοια.

[Προσθέστε ελεύθερα κι άλλους λόγους, εάν σας έρχονται κατά νου.]

Lire la suite


ψιτ, κινέζε!

Το Σαββατοκύριακο που πέρασε, γνώρισα έναν πολύ ενδιαφέροντα και πολυταξιδεμένο τύπο, ο οποίος μελετά ορισμένες φυλές σε όλο τον κόσμο (ως ερευνητής).

Ήταν αναπόφευκτο να αρχίσει τις διηγήσεις από διάφορα ταξίδια και διάφορες καταστάσεις. Ήθελα πολύ να τα ακούσω, κάθε πρόταση ήταν και καινούρια πληροφορία. Κάθε περίπτωση, αξίζει και μία ανάρτηση στο Οξύ από μόνη της.

Χώρια οι υπέροχες αρχέτυπες φωτογραφίες που είχε στο κινητό του. Σαν το προσωπικό μου National Geographic ήταν εκείνο το βράδυ. Δεν πίστευα στα μάτια μου.

Lire la suite


κόκκινο κρασί

To Σαββατοκύριακο που πέρασε, συζητούσα με ένα φίλο μου το θέμα της δουλειάς. Επέμενε ότι η δουλειά είναι ένα αναγκαίο κακό, το οποίο συμβιβαζόμαστε και κάνουμε μόνο για να επιβιώσουμε.

Διαφωνώ: για ορισμένους ανθρώπους, η δουλειά είναι μεγάλο κομμάτι της προσωπικότητάς τους ή / και αυτού που θέλουν να αφήσουν κάποτε πίσω τους [ναι, η υστεροφημία είναι σημαντική για κάποιους]. Είναι ο τρόπος έκφρασης και δημιουργίας τους και χωρίς αυτό που κάνουν, θα ήταν χαμένοι. Τους προσφέρει απόλαυση και ικανοποίηση. Τους προσδιορίζει με πολύ πιο έντονο τρόπο απ’ ό,τι άλλο κάνουν εκτός δουλειάς, και σε αυτό το τελευταίο σημείο, ενίοτε συμπεριλαμβάνεται ακόμα και η οικογένειά τους.

Εάν αυτό είναι αποτέλεσμα μίας συστημικής πλύσης εγκεφάλου ή όχι, είναι λίγο διαφορετικό θέμα. Εφόσον δεν βρισκόμαστε π.χ. στη Ν.Κορέα ή στην Ιαπωνία, θα έλεγα πως το να έχουμε δουλειά, δεν είναι συνυφασμένο απόλυτα με την « αξία » μας ή με την εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας.

Lire la suite


επειδή, τ’άστρα δεν σου τάζω

Δεν ξέρω πόσες φορές έχετε ακούσει εκείνο το « Ό,τι θες / πεις εσύ! »

Έχει διάφορες μορφές, οι περισσότερες εκ των οποίων μπορούν να αναχθούν στην παραπάνω γενική μορφή.

Η χειρότερη μάλλον είναι το « Αφού το ξέρεις πως, θα έκανα τα πάντα για σένα. »

Ως κοριτσάκι – το ομολογώ – χαιρόμουνα να το ακούω. Και γιατί να μη χαρώ, δηλαδή; Φυσιολογικό ήταν. Κολακευτικό.

Lire la suite


μην είναι οι κάμποι, μην είναι τα ψηλά βουνά;

Γνώρισα κάποιον που, πάνω στην κουβέντα, θέλησε να μου περιγράψει [« συστήσει »] τους ομοεθνείς του. Στο τέλος, με ρώτησε « πες μου και για σας, πώς είσαστε; »

Δεν θυμάμαι εάν με έχουν ξαναρωτήσει έτσι γενικά, πάνω σε μία φιλική κουβέντα, να περιγράψω τους έλληνες. Ίσως πολύ παλιά. Δεν ήξερα ούτε από πού να ξεκινήσω, ούτε τί να πω. Χρειάστηκε λίγη σκέψη και βεβαίως, δεν είναι με κανένα τρόπο πλήρης η περιγραφή. Είναι μόνο μία αρχή. Ξεκίνησα παίρνοντας λαβή από όσα είχα ακούσει, δηλαδή απαντώντας & συγκρίνοντας σε μεγάλο βαθμό.

Να σημειώσω επίσης ότι δεν ήταν « απολογητικός » ο λόγος μου, για όποιον θεωρήσει κάτι τέτοιο. Περισσότερο ήταν μία προσπάθεια εξήγησης του τί συμβαίνει και πώς φτάσαμε ως εδώ, με όσο περισσότερο ουδέτερο τρόπο και χωρίς να το χρωματίσω πολιτικά ή να μπω σε λεπτομέρειες. Αυτό έγινε αναπόφευκτα σε επόμενο στάδιο της κουβέντας.

Στο περίπου, είπα αυτά:

Lire la suite


το καημένο το κορίτσι via George Le Nonce

Διάβασα πολλά σχετικά με την Βούλα Παπαχρήστου, είπα να γράψω κι εγώ κάτι, αλλά δεν πρόλαβα. Ωστόσο, βρήκα κάτι το οποίο με καλύπτει απόλυτα [κι ας είναι σε πολυτονικό]. Δομημένος λόγος, συγκεκριμένα σημεία, χωρίς βερμπαλισμούς & συναισθηματικές υστερίες.

Αντιγράφω [και προσυπογράφω] από εδώ:

Ἡ ἀθλήτρια Βούλα Παπαχρήστου ἀποκλείστηκε χθὲς τὸ ἀπόγευμα ἀπὸ τοὺς Ὀλυμπιακοὺς ἀγῶνες τοῦ Λονδίνου μὲ ἀπόφαση τῆς Ἑλληνικῆς Ὀλυμπιακῆς Ἐπιτροπῆς ἐπειδὴ ἔκανε δηλώσεις «που αντίκεινται στις αξίες και τα ιδεώδη του Ολυμπισμού». Οἱ ἐν λόγῳ δηλώσεις εἶναι τὸ ἑξῆς τουήτ:

Ἀκολούθησε  ἀπὸ χθὲς τὸ βράδυ θύελλα σχολίων στὰ social media σχετικὰ μὲ τὴν ἀθλήτρια καὶ τὴν ἀπόφαση τῆς ὀλυμπιακῆς ἐπιτροπῆς.