Archives de Catégorie: musique greque

δυο σταλαγματιές πικρή δροσιά

Με αυτό το τραγούδι γνώρισα την Αρλέτα. Το έπαιζε στην κιθάρα παιδικός μου έρωτας. Δεν ήξερα τότε ποιος ήταν ο Πέτρουλας, το έμαθα λίγα χρόνια αργότερα. Παίζαμε το δίσκο στο πικάπ και απ’ όλα τα τραγούδια, αυτό ξεχώριζε για μας.

Από χθες που έμαθα για την Αρλέτα, γύρισα κάτι δεκαετίες πίσω στο χρόνο. Αναρωτιέμαι τι κάνει, πού κατέληξε, αν ποτέ διασταυρώθηκαν οι δρόμοι μας χωρίς να το ξέρουμε.


Με την απλότητα της ποίησης

fut
Αντιγράφω από τον plagal
:

(Ας είναι καλά, σήμερα με βοήθησε να το εξηγήσω χωρίς να παιδεύομαι πολύ. Μετά από αυτό προσπάθησα να μεταφράσω το « μύρισε το σφαγείο μας θυμάρι » και παραιτήθηκα.)

Peter, Johann, and Franz
Worked in a factory making tanks
Peter, Johann, and Franz
Became best friends while building tanks

Peter, Johann, and Franz
Worked for Braun, for Fischer, for Kraft
Braun, Fischer, and Kraft
Became best friends and merged in a trust Lire la suite


είσαι μαρτύριο

julia500

Είσαι η σκιά, είσαι το χιόνι
Είσαι η φωτιά, είσαι τ’ αμόνι
Είμαι η έρημος, ο αέρας κι ο λυγμός

Σε λένε φως, σε λένε σκότος,
Σε λένε έρωτα, σε λένε φόβο
Με λένε άνθρακα, μίσος και κραυγή

Δις Τζούλια οι πρώτοι έσονται έσχατοι
Δις Τζούλια οι πρώτοι έσονται έσχατοι

Lire la suite


ήρθα εδώ

sept03

Παραδομένος σε μια μοίρα σκοτεινή
έτσι αφημένος σ’ ένα απόκοσμο παζάρι
να υποφέρω από μια δύναμη κρυφή
με τα κουρέλια μου να ντύνω το φεγγάρι

Γελώντας λούζομαι σε βιβλικές βροχές
κι αν σκοτεινιάζω αγάπη μου μη με φοβάσαι
γιατί ευωδιάζουν αγριοκέρασα οι σιωπές
που με τυλίγουν σαν ομίχλη όταν κοιμάσαι

Την ερημιά μου τη στοιχειώνουνε φωνές
πονάει η μνήμη μου κι σκούζει σαν θηρίο
και έτσι για πάντα θα γεμίζω μ’ ενοχές
για τα γλυκά απελπισμένα σου αντίο …

Και εγώ που πάντα ήθελα μέσα σου να ζήσω
σφαδάζω κάτω από έναν ξένο αστερισμό
ήρθα εδώ για να υποφέρω, ν’ αγαπήσω
και να χαθώ.

[Διάφανα Κρίνα]


σταύρωση

Γέρασα μες στην σιωπή σου, ξεχασμένος τόσα χρόνια
σ’ αυτόν τον τόπο τον λεπρό
κουφάρι θλιβερό.

Πάνω στο βράχο που με σταύρωσε η αγάπη σου αιώνια
και μου έφαγε τις σάρκες
και με άφησε λειψό. Lire la suite


στης θλίψης το δέρμα

Οι έρημες πόλεις, τα φώτα που σβήνουν
σαν γέροι που κλείσαν τα μάτια και πίνουν
και συ να γερνάς μεσ’ στης λήθης το ψέμα
κουφάρι απόγνωσης στου ήλιου το γέρμα.

Κλόουν την Τετάρτη, την Κυριακή νεκρός.

Lire la suite


της ζωής μου το τρένο

Ακόμα κι αν φύγεις
για το γύρο του κόσμου
θα’ σαι πάντα δικός μου
θα είμαστε πάντα μαζί

Και δε θα μου λείπεις
γιατί θα ‘ναι η ψυχή μου
το τραγούδι της ερήμου
που θα σ’ ακολουθεί

Lire la suite