Archives de Tag: βαρβαρότητα

Οι Ιαβέρηδες θα κριθούν;

Χθες βγήκε στη δημοσιότητα μία από τις πιο παράλογες και άδικες αποφάσεις του ελληνικού δικαστικού συστήματος (ναι, ασκώ κρίση ενώ απαγορεύεται**). Τόσο παράλογη και τόσο άδικη που σε φέρνει στο αμήν να μην κάνεις λόγο για παραδικαστικό κύκλωμα.

Μία καθαρίστρια του δημοσίου είχε πλαστογραφήσει ένα απολυτήριο δημοτικού, επειδή η ύπαρξή του αποτελούσε απαραίτητο προσόν για την πρόσληψή της σε κάποιον επαρχιακό δήμο.

Η γυναίκα αυτή, 51 ετών σήμερα, είχε φοιτήσει ως την ε’ δημοτικού και μετά σταμάτησε το σχολείο. Δηλαδή, πρόκειται για κάποια που γεννήθηκε το 1965, φοίτησε το 1970-1975 (ή ίσως και λίγο αργότερα, μιας και τότε τα παιδιά επαναλάμβαναν τάξεις του δημοτικού εάν δεν τις περνούσαν, στην εποχή του πολυτονικού και της βέργας) και μετά σταμάτησε. Lire la suite


θεσμοί και απόψεις

Χθες το βράδυ είχα μία διαφωνία στο τουίτερ, κι επειδή – ευτυχώς! – το μέσο δεν δίνει την ευκαιρία μακροσκελών αναλύσεων, θα κάνω μια απόπειρα να εξηγήσω περισσότερα εδώ:

Υπάρχει ένας τύπος με το ψευδώνυμο « Ισκάρ Αζίφ » (ή κάπως έτσι), τον οποίο μέχρι πριν ένα μήνα (περίπου) δεν τον ήξερε ούτε η μάνα του. Αυτός ο τύπος λοιπόν, ξεκίνησε μία πρόσκληση για event στο facebook, η οποία εξελίχθηκε στο γνωστό και τηλεοπτικά πολυδιαφημισμένο « #παραιτηθείτε ».

[Δεν γράφω « στο γνωστό κίνημα », διότι τα κινήματα είναι εξ ορισμού αυτοφυή και χωρίς σπόνσορες τους εκάστοτε ζάμπλουτους μηντιάρχες της χώρας που νέμονται και κυριεύουν.]

Γενικά, δεν ασχολήθηκα μαζί του, ούτε με το #παραιτηθείτε. Δεν θέλω να σπαταλάω το σάλιο μου και δεν θεωρώ ότι άξιζε τον κόπο.

Lire la suite


για το μάθημα της Ιστορίας

Προσπαθώ εδώ και μέρες να συγκεντρώσω τις σκέψεις μου και να γράψω κάτι για το τρίτο μνημόνιο (το επωνομαζόμενο και Αριστερό, μεγάλη η χάρη του) αλλά δυσκολεύομαι. Νοιώθω ακόμα το μούδιασμα που διαπέρασε το 61,3% των Ελλήνων μόλις συνειδητοποίησαν ότι ο αγώνας τους ξεπουλήθηκε και ευτελίστηκε.

Ίσως η πρώτη σκέψη είναι ότι παιδιά, χάσαμε. Ηττηθήκαμε κατά κράτος.

Ποιοι είμαστε εμείς που χάσαμε;

Σίγουρα όχι μόνο οι ΣΥΡΙΖΑίοι. Το 61,3% του κόσμου που ψήφισε ΟΧΙ δεν ήταν ΣΥΡΙΖΑίοι, με καμία Παναγία. Lire la suite


Ανοχή τέλος! Τώρα είναι συνενοχή.

Δύο εβδομάδες ανοχής στη νέα κυβέρνηση νομίζω ότι αρκούν. Τώρα πια έχουν ορκιστεί, έχουν γραφεία, έχουν πάρει ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή κλπ.

Τώρα ΠΡΕΠΕΙ να αρχίσουν από εκεί όπου ο κόσμος πεθαίνει. Από το Κολαστήριο του Κορυδαλλού, την Αμυγδαλέζα και όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις.

Κατανοώ ότι λεφτά ΔΕΝ υπάρχουν, αλλά ΓΑΜΩ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ μας εάν δεν υπάρχει ένας στοιχειώδης μηχανισμός που να επιτρέπει σε επείγουσες καταστάσεις να γίνουν ΒΑΣΙΚΕΣ κινήσεις. Τόσο ΒΑΣΙΚΕΣ και στοιχειώδεις όπως το να πηγαίνει στο νοσοκομείο όποιος είναι βαριά άρρωστος.

Lire la suite


40 χέρια ξύλο

Σήμερα έμαθα ότι μία γυναίκα 40 ετών πέθανε επειδή δεν είχε πλέον χρήματα για τα χάπια που έπρεπε να παίρνει, λόγω υπέρτασης.

efg

Μία μητέρα 2 παιδιών τα οποία θα μείνουν πλέον ορφανά. Παιδιά που θα μεγαλώσουν ξέροντας ότι η μητέρα τους πέθανε επειδή ήταν υπουργός υγείας ο μόνο_οι_καρκινοπαθείς_στο_τελευταίο_στάδιο_είναι_επείγουσες_περιπτώσεις_Γεωργιάδης.

Lire la suite


το μακρύ χέρι του Κράτους

Σήμερα έχω θέμα. Έχω πολύ σοβαρό θέμα που αφορά ένα σχολείο αποτελούμενο από ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ και απευθυνόμενο σε ανθρώπους που έχουν ανάγκη.

Έχω σοβαρό θέμα με τον τρόπο που το αντιμετωπίζει το Κράτος και τελικά, με το μήνυμα που θέλουν να μας στείλουν: κόψτε τον εθελοντισμό, αλλιώς θα φροντίσουμε να μπλέξετε άσχημα.

Ο «Οδυσσέας», το παλαιότερο και μεγαλύτερο εθελοντικό σχολείο διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας, αναπόσπαστο και ενεργό κομμάτι του εκπαιδευτικού και αντιρατσιστικού κινήματος την τελευταία δεκαπενταετία, βρίσκεται αντιμέτωπος με το μακρύ χέρι του κράτους, ενός κράτους που εμφανίζεται όλο και πιο εχθρικό απέναντι σε κάθε προσπάθεια έμπρακτης αλληλεγγύης και αυτοοργάνωσης.

Υπογράψτε δίχως δεύτερη σκέψη ΕΔΩ για να στείλουμε ένα ηχηρό μήνυμα στην Ελληνική Κυβέρνηση ότι δεν είμαστε αδιάφοροι σε όσα κάνει σε βάρος του «Οδυσσέα». Lire la suite


τσίπα

Κάπου το Νοέμβριο μου έτυχε μία συνεργασία με μερικούς Σομαλούς. Όχι σπουδαία πράγματα, αλλά ήταν η πρώτη φορά που ερχόμουνα σε επαφή με τη συγκεκριμένη εθνικότητα.

Από καθαρή περιέργεια, άρχισα να τους παρατηρώ. Για παράδειγμα, πώς φέρονται στις γυναίκες, εάν έχουν πρόβλημα με τον τρόπο που ντύνομαι εγώ, εάν θα μου άνοιγαν την πόρτα για να περάσω κλπ.

Lire la suite